- Voorverpakte en niet-voorverpakte producten
- Verplichte informatie over producten
- Etiketten
- Informatie in een klantgesprek
Het geven van de juiste informatie over de producten die je verkoopt is een belangrijk onderdeel van het werken in de slagerij. Dit komt door de wetgeving die het verplicht maakt en door klanten die steeds meer willen weten over een product.
Er is wel een onderscheid tussen verplichte productinformatie voor voorverpakte en niet-voorverpakte producten. In dit magazine word je meegenomen in het verschil tussen de voorverpakte en niet-voorverpakte producten en komt de verplichte productinformatie en de manier waarop je productinformatie kunt geven aan bod.
Bij het geven van productinformatie is het onderscheid tussen voorverpakte en niet-voorverpakte producten belangrijk.
Voorverpakte producten zijn producten die vóór de verkoop zijn verpakt. De inhoud kan niet worden gewijzigd zonder de verpakking te openen of te beschadigen.
Voorbeelden van voorverpakte producten zijn: vacuümverpakte rookworsten, soepen in een pot, diepvriesproducten en verpakte producten van derden.
Niet-voorverpakte producten zijn producten die niet in een verpakking zitten (bijvoorbeeld runderlappen in een bedieningstoonbank), maar ook producten die in een verpakking zijn gedaan in de winkel en een hoge omloopsnelheid hebben. Bijvoorbeeld dagverse filet americain die in bakjes met een deksel is geschept, met het oog op een vlotte verkoop.
Productinformatie is verplicht bij zowel voorverpakte als niet-voorverpakte producten. Welke informatie verplicht is en hoe je die verstrekt, verschilt wel tussen deze twee soorten producten.
Productinformatie is verplicht bij zowel voorverpakte als niet-voorverpakte producten. Welke informatie verplicht is en hoe je die verstrekt, verschilt wel tussen deze twee soorten producten.
Op het etiket van een voorverpakt product moet meerdere informatie over het product staan. Op het etiket staan in ieder geval:
- Productnaam.
- Verkoopprijs of prijs per meeteenheid, bijvoorbeeld per stuk of per kilogram/per 100 gram.
- Ingrediëntenlijst in afnemende volgorde van gewicht. De 14 wettelijke allergenen moeten hierin duidelijk zijn benadrukt.
- Netto-inhoud, bijvoorbeeld het gewicht (zonder verpakking) of de inhoud van het product.
- Ten minste houdbaar tot (THT) of bij zeer bederfelijke levensmiddelen Te gebruiken tot (TGT). Let op: de THT- en TGT-datum moet je volledig uitschrijven. Dus ‘Ten minste houdbaar tot’.
- Bewaarvoorschrift, als dat nodig is om het product veilig te bewaren.
- Naam en adres van de producent of leverancier.
Afhankelijk van het product kunnen ook andere verplichte vermeldingen gelden, zoals:
- Voedingswaardedeclaratie (geldt niet voor ambachtelijke bedrijven).
- Herkomstinformatie (bijvoorbeeld voor vers vlees).
- Bereidingsinstructie (voor producten die de consument thuis verhit, zodat het product boven de 75 °C komt).
Op het etiket van een voorverpakt product moeten alle ingrediënten worden vermeld. Bevat een product één of meer van de 14 wettelijk vastgestelde allergenen? Dan moeten deze duidelijk opvallen in de ingrediëntenlijst. Dit kan bijvoorbeeld door de allergenen vetgedrukt, cursief of in HOOFDLETTERS weer te geven.
Voorbeeld:
Ingrediënten: varkensvlees (90%), water, zout, kruiden (SELDERIJ), dextrose.
Wil je meer weten over allergeneninformatie? Kijk dan in het magazine Allergenen.
Bij vers vlees, zowel gekoeld als bevroren, moet er extra informatie op het etiket staan. Welke informatie verplicht is, hangt af van de diersoort. Het slachtdier moet altijd worden vermeld.
Rundvlees
Bij rundvlees moeten de volgende gegevens worden vermeld:
- Geboorteplaats van het dier
- Plaats waar het dier is gehouden
- Plaats van de slachting
Varkens-, pluimvee-, schapen- en geitenvlees
Bij varkens-, pluimvee-, schapen- en geitenvlees moeten de volgende gegevens worden vermeld:
- Plaats waar het dier is gehouden
- Plaats van de slachting
De geboorteplaats hoef je bij deze diersoorten niet te vermelden. Zijn de geboorteplaats, de plaats waar het dier is gehouden en de plaats van slachting hetzelfde? Dan mag je dit vermelden als 'Oorsprong’.
De voedingswaarde moet alleen vermeld worden op voorverpakte consumentenproducten als het bedrijf erkend is en de producten aan een ander bedrijf worden geleverd. Verkoopt een erkend bedrijf de voorverpakte producten zelf rechtstreeks aan consumenten? Dan hoeft de voedingswaarde niet op het etiket te staan.
Voor koelvers pluimveevlees (voorverpakt en niet-voorverpakt) geldt sinds 2023 de verplichting om een kader met pictogrammen en een begeleidende tekst op of met het product mee te geven. Daarmee wijs je de consument op het belang van hygiëne bij het bewaren en bereiden van pluimveevlees. Dit helpt het risico op een besmetting met salmonella of campylobacter te verkleinen.
Deze waarschuwingsplicht geldt niet voor diepgevroren of gegaard pluimveevlees.
Download hier een voorbeeld van de verplichte pictogrammen.
Bij voorverpakte producten geldt een volledige etiketteringsplicht. Dit betekent dat op voorverpakte producten een etiket moet zitten met informatie. Hieronder lees je welke informatie op het etiket moet staan en welke regels gelden voor het vermelden van allergenen.
Antwoord B is juist. De ingrediënten staan in aflopende volgorde van gewicht. Daarnaast is het allergeen MOSTERD duidelijk benadrukt (hier met hoofdletters en vetgedrukte tekst), zodat consumenten het direct herkennen.
Antwoord B is juist. De ingrediënten staan in aflopende volgorde van gewicht. Daarnaast is het allergeen MOSTERD duidelijk benadrukt (hier met hoofdletters en vetgedrukte tekst), zodat consumenten het direct herkennen.
Antwoord B is juist. De ingrediënten staan in aflopende volgorde van gewicht. Daarnaast is het allergeen MOSTERD duidelijk benadrukt (hier met hoofdletters en vetgedrukte tekst), zodat consumenten het direct herkennen.
Welke ingrediëntenlijst is correct voor een vacuümverpakte runderrookworst?
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Naast de verplichte informatie, kun je ook extra informatie toevoegen aan een etiket. Hieronder zie je een aantal voorbeelden van andere slagers.
Geef op het etiket meer informatie over het bewaaradvies.
Zet op het etiket ook een bereidingsadvies neer.
Komt een product uit eigen slagerij? Vermeld dit op het etiket.
Op het etiket kun je ook tips geven over hoe je een product kunt combineren.
Bij niet-voorverpakte producten geldt geen volledige etiketteringsplicht. Wel moet je bepaalde informatie bij het product zetten, vaak op een toonbankkaartje. Zo is het verplicht om de naam van het product en de prijs per eenheid of per gewichtseenheid te vermelden. Gaat het om vers vlees? Dan moet je ook de naam van het slachtdier vermelden. Ook bij niet-voorverpakte producten moet je de consument informatie kunnen geven over de aanwezige allergenen. Zorg er daarom voor dat deze informatie altijd juist, actueel en vastgelegd is. Wil je hier meer over weten? Bekijk dan het magazine Allergenen.
De manier waarop je productinformatie geeft over niet-voorverpakte producten verschilt van die bij voorverpakte producten. Je kunt de informatie bijvoorbeeld geven op een toonbankkaartje of tijdens het verkoopgesprek. Het is daarbij belangrijk dat verkoopmedewerkers in de slagerij kennis hebben van dezelfde, actuele productinformatie of weten waar deze informatie te vinden is.
Door Van Leeuwen Vleesch
Geef klanten niet alleen de verplichte productinformatie. Vertel bijvoorbeeld ook iets over een bereidingsadvies of specifiek kenmerk van het vlees.
Zorg ervoor dat alle collega’s de juiste productinformatie kunnen geven. Zorg voor een plek waar de informatie te vinden is en geef bijvoorbeeld een training.
Maak gebruik van een systeem dat op basis van receptuur een volledig etiket met ingrediëntenlijst met allergenen kan maken.
Het geven van productinformatie is wettelijk verplicht. Op voorverpakte informatie moet een etiket zitten met de verplichte productinformatie zoals naam, prijs, ingrediëntenlijst, houdbaarheidsdatum en wijze van bewaring. Daarnaast zijn er nog specifieke regels voor vers vlees. Het is belangrijk dat je weet welke verplichte productinformatie op het etiket moet staan en dat je controleert of het etiket klopt.
Bij niet-voorverpakte producten moet de naam en prijs van het product genoemd worden en moet bij vers vlees ook de naam van het slachtdier benoemd zijn. Daarnaast moet je de allergeneninformatie kunnen geven. De productinformatie kun je geven via het toonbankkaartje of tijdens het verkoopgesprek.
Eigen etiketten
Vergelijk etiketten van soortgelijke producten met elkaar. Hoe ziet jullie etiket van bijvoorbeeld een rookworst eruit? Hoe verschilt dit van het etiket in de supermarkt? Welk etiket is duidelijker of aantrekkelijker en hoe komt dat? Ga hierbij na wat je aan je eigen etiket kunt verbeteren.
Mondeling geven van productinformatie
Veel producten hebben geen etiket. Toch moet je hier wel de juiste informatie over kunnen geven. Oefen samen met een collega hoe jij de juiste productinformatie kunt geven tijdens een klantgesprek. Welke informatie geef je? Hoe zorg je ervoor dat de informatie duidelijk is voor de klant? Wat doe je als je niet de juiste kennis hebt?
20:39
12:34
